29.4.14

Cosmos: A Space-Time Odyssey

hadi ben kendimi hiç evren bazında büyük, yüce, benim için yaratılmışlar gibi hissetmedim de, lan Cosmos insanı cidden minicik hatta toz zerreceği kadar hissettiriyor, yani müthiş! hani bi aydınlanma ile yer yer de aslında bir bok olmadığımızı da görebiliyoruz, dahası korku da peşinden geliyor. supernova, pulstar, karadelik derken valla insanın uykusu kaçıyor! yani siz yatağınızda uyurken matematiğinizin yetmediği kadar uzaklıklarda her an bir şeyler oluyor; milyarlarca yıldır oluyor, olacak ve varoluşunuz bu düzende sadece bi 70-80 yıl kadar sürecek! lan harbiden bozuk süt üzerinde beliren ve akabinde çöpe atılan mantar zerreceği kadar yokuz, bu nasıl bir "varolmak" mk... bak nasıl da kendimi ezik hissediyorum :((

şaka bir yana kozmozda cidden bir tek Dünya'da hayat olduğunu düşünen varsa gitsin kafasını bi buzluğa soksun.



Tepkiler: