4.2.14

Prisoners

En son Heavy Rain sormuştu kalplere; sevdiğin birini kurtarmak için ne kadar ileri gideceksin? diye... Bedelini ağır ödemiş, ama cevabını verebilmiştik. Oğlumuz Jason'ın peşini bir an olsun bırakmamıştık. Prisoners işte bu noktada Heavy Rain ile oldukça kesişiyor. Sevdiğin birini elinden aldıklarında, nasıl da şeytana dönüşüyor insan; harika bir örnekleme daha geliyor Denis Villeneuve'den. Hapishane metaforunu her anlamda sahnelerine yediriyor, sizi bir labirente sokuyor. Fiziksel olmasa da sürekli kalbinizde o adını koyamadığınız duyguyu arattırıyor, karakterleri kendi hapishanelerinde yaşatıyor. Doğru, yanlış, iyi kötü, günah, sevap; artık ne kadar kavram varsa terazinize koyup empati kurmanızı istiyor. Buna da bir cevap vermiyor, doğrusu budur demiyor; yine kendi labirentinizde bir başınıza bırakıyor. Fona da harika müzikleri atıp hızla olay mahalini terkediyor.





Tepkiler: