17.5.13

Part 3

keşke hiç yaşanmasaydı dediğim anlar aklıma her geldiğinde onları birer sahne gibi görüp arkalarına bir müzik atmaya çalışıyorum. en güzelini bulduğumu hissettiğim anda da o kötü sahneden geriye güzel bir tat kalıyor gırtlakta. güzel bir film olmuyor ama güzel bir sahneye dönüşüyor anı. işin kötü tarafı o fon müziğini dinlediğin her zaman aklına bu sefer de o kötü anı geliyor. ikisinden de vazgeçemiyorsun sonuçta. birisinden biri, elbet biri, hafızanın en solgun tarafından onu alıp karşına koyup tekrar tekrar yüzleştiriyor, "bakalım bu sefer ne kadar acıtacak" diye. ben de arkasına bunu koyuyorum bu sefer:

Tepkiler:

0 yorum :