9.10.11

ölçek sokak

daha öce buradan doğduğumun yer hakkında bir şeyler yazdığımı hatırlıyorum. Ölçek sokak'ta halen oturan bir arkadaş üşenmedi çekti sokağın son halini.

aşağıdaki video benim doğduğum evin önüdür. 1. dakikada jumbalı bir ev gözüküyor, işte onun tam karşısında biz oturuduk. 3 katlı jumbalı bir evde doğdum, 7 sene sonra taşındık. ilk 5 senesini hatırlamıyorum ama okula başladıktan sonraki 2 seneyi hatırlıyorum. Bu sokakların kaşarıydım adeta :)

Elbette evimizi yıkmışlar, zaten sokak neredeyse baştan yenilenmiş. O zamanlar trafik yok denecek kadar azdı sokakta şimdi otoparkı bile var. Taksi durağı vardı yok, bakkal vardı yok, hiç bir şey kalmamış. Yeni öğrendim, ben çocukken Taylan diye ergen bir serseri vardı, içer içer mahalleyi ayağa kaldırırdı, o ölmüş mesela. 40 yaşlarında filan olması lazım bugün, yazık olmuş.

Diyeceksiniz ki e sana bu mekan 1 saat kadar uzaklıkta, niye gidip görmüyon böle videolardan görüyorsun. Haklısınız ama ben doğduğu yere geri dönebilen birisi olamadım. Bu sokakta, olmayan evimizde, çok anım var ve bu nostalji melankoliye dönüşüyor bünyede. Mesela bu sokakta halen kaybolduğum kabuslar görürüm. O zamanlardan belliymiş adres tutamadığım aklımda, annem bir arkadaşına bir şey yolladığı zaman 1 saat arardım evi, belki bulurdum yeri, her apartman aynı gelirdi, numarası kaçtı adı neydi apartmanın, daire nosu kaçtı? Hiç çıkamazdım içinden... Kabuslarımda da kapı kapı gezip evimi arıyorum mesela, hep yanlış dairenin ziline basınca da utanıyorum kaçıyorum filan. İlginç kafalar bunlar...



Tepkiler:

2 yorum :

kibritci kız dedi ki...

ben de rüyalarımda hep çocukken oturduğumuz evi görürüm . sor mutlu muydun asla değildim peki neden o zaman o evi satın almak istiyorum.


'' kirmiziii ispartulayı niye gönder miyorsun ? ''

:)

Volkan dedi ki...

bi parçan orada kalmıştır. tamamlamak istiyorsundur parçaları?