16.6.11

bir Seher geçti gitti buralardan

Yaklaşık bir haftadır içime oturan sıkıntının, o rüyaların nereye varacağı belli oldu. Gerçekten de kan ve his bağı olarak bağlandığın birisini uzakta olsa da hissedebiliyorsun. Anne yarısı diyebileceğim babaannem seher turan geçtiğimiz akşam vefat etti. Bu dünyada 80 seneden fazla yer aldı ve ben güçlü kadın ve anaç kadın gibi kavramları ondan öğrendim. Dünyanın en iyi insanı değildi ama beni hep sevdiğini biliyorum. Hayır şu anda kahrolmuyorum, ama ilk anıdan son anıya doğru bir yolculuktayım. 6 yaşımda o Şişli'deki çatıda çiçek suladığımız andan hastanede helalleştiğimiz ana kadar binlerce şey paylaştık. Dünyanın en kötü oğullarına ve onların da çocuklarına sahip olsa da her saniyesinde "çocuklarım, torunlarım" demekten vazgeçmedi, haliyle mutlu olduğu gün sayısı hiç birimizinkinden çok değildi. Nereye gitti bilemiyorum, ama buraya göre çok daha mutlu ve huzurlu olduğundan eminim.

Sadece 4 sene evli kaldığı ve daha sonra kocasını yitirdikten sonra üzerine gül koklamayıp pek çok hastaya bakan, pek çocuk büyüten pek çok torunla ilgilenen pek çok ev kuran Seher, doğduğu topraklara yol alıp kocasının yanına yatmaya hazırlanıyor. Bugün herkes senin için üzülüyor babaanne
Tepkiler:

1 yorum :

Gadno Kopele dedi ki...

başınız sağolsun, mekanı cennet olsun.