22.10.10

selim ışık

"İnsanlar benim için soyut kavramlar değildi. Birlikte bulunduğum sırada onlar için ayrı ayrı bir şeyler yapmak isteği ve bunun imkansızlığı beni sarıyordu. Hangi birine yetişecektim? Hemen ortaya çıkmaya korkuyordum. Her biri, bir öncekinden o kadar farklı bir davranış istiyordu ki. Ben, gene hepsine yetişmeye hazırdım. Fakat, birinin yardımına koşmak, onun düşüncelerini paylaşmak bir öncekine ihanet olacaktı. Bu nedenle çekingen davranıyordum. Aslında her gördüğüm insana kapılıyordum. Hemen onun gibi olmak, ona bütün varlığımı sunmak ve onun bütün varlığını içime almak istiyordum. Her an değişmeye hazırdım."

(tutunabilenlerin tutunamayanları anlayabileceği) Tutunamayanlar'dan.
Tepkiler:

2 yorum :

AyŞeGüL KuŞ dedi ki...

Ne zamandır okumak istediğim kitabıdır Oğuz Atay'ın..Başlamak farz oldu :)

Volkan dedi ki...

20li, 30lu, 40lı gibi her onluk yaş dilimlerinde okunması gereken kitaplardandır bence :)