13.11.09

Oh God

evrenin başka bir katmanından sesleniyorum. çok yorgunum. çok mutluyum.
god is an astronaut konserinin etkisinden çıkmam uzun sürecek sanırım. yaklaşık 4000kez dinlediğim grubun (her şarkıyı ortalam 80 kez dinlemiş oluyorum) canlı hallerini görmek, Torsten ile tanışmam, suicide by star'ı çalacağız haberini almam, konserde sıyırmam (son kısmı master of puppets gibi çaldılar of off), her notayı ayrı ayrı hissetmem ve albüm dinlerken olmayan, perdedeki özel görüntüleri izlerken tüylerin tiken tiken olması, parçaların ayrı anlam kazanması, 1.5 senedir bana en iyi arkadaş olan eserlerin hitlerini şarkı sözü olmasa da mırıldanmam karşısında feci hisler içerisindeyim. en kısa zamanda tekrar gelmeler. tapıyorum.
tabii sonrası ve öncesinde de güzel şeyler oldu. sonrasında, ilk ve ortaokul arkadaşımı gördüm. her ne kadar sarhoş olsa da, epey özlemiş lan beni. çook uzun zamandır görüşmemiş konuşmamıştık. bana "bak o kadar insan tanıdım, senin kadar iyi insan yok olm" deyip durdu. sarhoşluğuna verdim. öncesi ise çok daha güzeldi. 2008e geri döndüm ve "çook" tanışmak istediğim, değişimimde çok emeği olan o çocukla tanışabildim. yüce insan. ulu insan. hem de goth özentisi kız arkadaşının yanında hahaha
Tepkiler: