14.6.09

balanced your dreams upon the edge of thorns


Dün çok güzel bi geceydi. Jon Oliva's Pain ayininden bahsediyorum. çok duygusaldı. çok çok 80lerdi. çok samimi çok güzeldi. çok Savatage'dı.... çok duygusaldı. yine çok duygusaldı. tekrar gördük ki, sanat dallarından en sihirlisi müzik. tek başına oturduğun odanda içkini yudumlarken, içinden akanları kağıda döküyorsun ve ertesi gün beş altı arkadaş kıç kadar bir stüdyoda bunları melodilere harmanlıyorsun. binlerce kilometre uzaktaki insanlardan habersiz. Ve gün geliyor karşında görüyorsun o tanımadığın insanları. yüzlerce inan hep bir ağızdan senin o odanda tek başına yazdığın şarkıları bağıra bağıra, kan revan içinde eşlik ediyor, söylüyor ezbere. Saygı duyuyor acına, mutluluğuna veya aşkına...




Hey there you / Way out there in the distance / Can you hear me /Are you there
I know it's late / So please forgive my persistence / But I'm hanging / Do you care
So lay back / Call off the attack / Cause if you look deep / Dreams are nothing that I lack / And all I seek / A final chance to speak / And I would let the whole thing keep / If I could just sleep
Hey there you / Way out there could you show me / Just a signal / Or a sign / That after all / All these years that you've known me / And I'm not just killing time
So lay back / Call off the attack / Cause if you look deep / Dreams are nothing that/ I lack / And all I seek / A final chance to speak / But I would let the whole thing keep / If I could just sleep
As I lay there late at night / Building castles in the air / Out of alibis and all those little lies / And then I look inside / And pray that I don't care
I don't care
I don't care
Hey there you way out there in the distance








I don't know where the years have gone /Memories can only last so long / Like faded photographs, forgotten songs / And the things I never knew / When the skin is thin, the heart shows through / Please believe me what I tell you is true...



Tepkiler: