10.3.09

Ardını Noktalar

CNSN, Özdemir Asaf'tan çok güzel bir şiiri koymuş Blog'una... Böyle bir şiiri olduğunu bilmiyordum Asaf'ın. İyi oldu öğrendiğim... Buraya da koyayım...



Ne sen, gerçek "sen"din yanımda, ne de ben, gerçek "ben",Zamanlar, insanlar girdi araya, huzurla dolamadık,Bir toz bulutu vardı gezinen ortalıkta, birbirimizi bulup coşkuyla saramadık..Sorular vardı akıllarda, cevaplarını bulamadık. Sen ve ben biz olamadik...Kendimize bir şeyleri ekledik, olmadı çıkardık, öylece kalamadık...Birbirimize sığınacak bir mavi köşe bulamadık...Onca hayal vardı masallara açılan, anlaşıp da yapamadık...Belki hiç dokunmasak olurdu da, düzelteceğiz diye bozduk, bozulanları onaramadık, Sen ve ben "biz" olamadık...Üç küçük harfi yan yana koyamadık...





Özdemir Asaf şiirleri pek lezizdir. Pek anlamlıdır. Kelimelerle oynayışı pek ilham vericidir. Bence en güzel şiirlerinden biri de şu aşağıdaki gibidir.



MUM ALEVİ İLE OYNAYAN KEDİNİN ÖYKÜSÜ

Bir mum yanıyordu bir evin bir odasında.
O evde bir kedi vardı.
Geceler indiğinde kendi havasında
Mum yanar, kedi de oynardı.
Mumun yandığı gecelerden birinde
Kedi oyunlarına daldı.
Oyun arayan gözlerinde
Mumun alevi yandı,
Baktı,
Mumun titrek alevinde
Oyuna çağıran bir hava vardı.
Oyunlarını büyüten kedi büyüdü
Kendi türünde çocukcasına,
Döndü dolaştı, yavaş yavaş yürüdü
Geldi mumun yanına, oyuncakcasına.
Bir baktı, bir daha, bir daha baktı
Mumun alevinin dalgalanmasına
Uzandı bir el attı.
Bıyıklarını yaktırmadan anlamayacaktı...
İlk kez gördüğü mumun yakmasına
İnanmayacaktı.
Kedi oyunlarında büyüyordu,
Mum, üşüyordu yanmalarında.
Zaman ikili yürüyordu
Aralarında.
Bir ayrışım görünüyordu
Birinin yanmalarında
Öbürünün oynamalarında.
Kedi oyunlarında büyüyordu,
Yitirerek gitgide oyunlarını.
Mum küçülüyordu yanmalarında,
Yitirerek gitgide yakmalarını.
Oynarken büyüyen kedi yanacak,
Aydınlatırken küçülen mum yakacaktı.
Küçülen yaka-yaka aydınlatacak,
Büyüyen yana yana anlayacaktı.
Bir mumun yanmasından
Ve bir kedi oyunundan
Kaldı sonunda
Bir gecenin tam ortasında
Bir evin bir odasında
Göz-göze susan
İki insan.
Mum yandı bitti
Kedi büyüdü gitti.
Oyunlar karıştı gecelerde
Suskun uykusuzluklara.
O iki insandan, sonunda
Birinin anılarında kedi,
Birinin dalmalarında mum
Kaldı gitti.
Nerede bir mum yansa şimdi,
Nerede oynasa bir kedi,
Birbirine yansıyor, karışıyor gölgeleri...
Bugün dün gibi oluyor,
Dün bugün gibi.
Mum ellerimi tırmalıyor,
Belleğimi yakıyor kedinin elleri.
Tepkiler: